***   ترویج تفکر علمی و تخصصی حمل و نقل و ترافیک و استفاده از تجارب سایر کشورها ***

مزایای عضویت در سایت

elektronik sigara elektronik sigara ukash ukash zirkonyum diş satış ve resmi sitesi zirkonyum diş

ورود اعضا



امروز

دوشنبه, 27 آذر 1396

بانک اطلاعات تخصصی

پروژه ملی مسیر

خرید یکپارچه بلیت سفرهای برون شهری

اعضای آنلاین

ما 90 مهمان آنلاین داریم
 
۱۱ بزرگراه طولانی دنیا مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

آغاز قرن بیستم استفاده از اتومبیل محبوبیت بسیاری یافت در نتیجه بزرگراه‌ها به گونه‌ای طراحی شدند که امکانات مورد نیاز برا ی حمل و نقل در مسافت‌های طولانی، کاهش زمان سفر و بهره‌مندی از فعالیت‌های بازرگانی را فراهم آورند. در اینجا ما فهرستی از طولانی‌ترین بزرگراه‌های دنیا فراهم کرده‌ایم که نه تنها ایالات بلکه کشورها و قاره‌ها را نیز به یکدیگر متصل می‌کنند.

بزرگراه Interstate 80 که با نام بزرگراه کریستف کلمب نیز شناخته می‌شود، در حدود ۴۶۶۰۰ کیلومتر است. این بزرگراه از خروجی در سانفرانسیسکو شروع شده و قبل از اینکه در نیوجرسی پایان یابد، از میان ۱۱ ایالت عبور کرده و آن را به دومین بزرگراه بین ایالتی در آمریکا تبدیل می‌کند.

بزرگراه کریستف کلمب

بزرگراه کریستف کلمب

طولانی‌ترین بزرگراه بین ایالتی ایالت متحده آمریکا - l 90 - در حدود ۴۹۸۷ کیلومتر است.بزرگراه مذکور از ۱۳ ایالت با شروع از منطقه So Do Seattle عبور کرده و در بوستون، ماساچوست پایان می‌یابد. پروژه ساخت این بزرگراه عظیم و طولانی حدود ۳۵ سال از ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۵ طول کشید.

بزرگراه I90

بزرگراه I90

بزرگراه I90

بزرگراه I90

Route 6 که با عنوان بزرگراه انجمن سربازان شمالی آمریکا شناخته می‌شود ۵۱۵۸ کیلومتر است و به پاس بزرگداشت و احترام انجمن سربازان داخلی آمریکا در سال ۱۹۲۰ ساخته شد. جاده از بیشاپ، کالیفرنیا در جهت شمال شرقی آغاز شده و در پراوینس‌تاون، ماساچوست پایان می‌یابد.

بزرگراه Route 6

بزرگراه Route 6

بزرگراه  Route 20 سال ۱۹۲۶ در آمریکا ساخته شده  و در سال ۱۹۴۹ گسترش یافته و ادامه پیدا کرده است. این جاده  ۵۴۱۵ کیلومتر است.در تقاطع با U.S 101 در نیوپورت، اورگان شروع شده از ۹ ایالت عبور می کند و در بوستون، ماساچوست پایان می‌یابد. بزرگراه مذکور بزرگترین جاده در آمریکا و بسیار خوش منظره است به خصوص برای کسانی که از پارک ملی Yellowstone عبور می‌کنند.

بزرگراه Route 20

بزرگراه Route 20

National Highway 010 که به شاهراه تانگسان (Tongsan) نیز شناخته می شود، بزرگترین بزرگراه چین و ششمین بزرگراه طولانی دنیاست. بزرگراه مذکور در حدود ۵۷۰۰ کیلومتر است و از استان های گوانگدانگ (Guangdong)،–شانگهای (Shanghai)، فوجین (Fujian)، جیانگسو (Jiangsu)، شاندانگ (Shandong)،جیلین (Jilin)، هیلانگ جیانگ (Heilongjiang)، لیاونینگ (Liaoning) و ژجیانگ (Zhejiang) می‌گذرد.

بزرگراه Tongsun

طولانی ترین بزرگراه هند با نام چهار ضلعی طلایی (Golden Quadrilateral) چهار شهر مهم هند (کلکته، دهلی نو، بمبیی، چنای) را به هم متصل می‌کند.

بزرگراه Golden Quadrilateral

این بزرگراه بودجه ۶۰۰ میلیارد روپیه بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۲ ساخته شده و در سراسر کشور گسترده شد. طول این بزرگراه ۵۸۴۶ کیلومتر است.

بزرگراه Golden Quadrilateral

بزرگراه Golden Quadrilateral

با طولی حدود ۷۸۲۱ کیلومتر.بزرگراه Trans-Canada چهارمین بزرگراه طولانی دنیاست و از میان هر ۱۰ ایالت کشور کانادا عبور کرده و تمام شهر های اصلی را به هم مرتبط می‌کند. ساخت این پروژه در سال ۱۹۵۰ آغاز و در ۱۹۷۱ با هزینه ای بالغ بر ۱ میلیارد دلار پایان یافت.

بزرگراه Trans Canada

بزرگراه Trans Canada

بزرگراه Trans Canada

بزرگراه Trans Canada

با در بر داشتن ۷ بزرگراه بین ایالتی و طولی بالغ بر ۱۱۰۰۰ کیلومتر، بزرگراه Trans-Siberianدر سن پترزبورگ آغاز و در, ولادی وستوک (Vladivostok) پایان می یابد. این جاده بی‌نهایت خوش‌منظره بوده و مسافران را به پهنه جغرافیایی و آب و هوایی گسترده‌ای هدایت می‌کند.

بزرگراه فدرال

بزرگراه فدرال

بزرگراه فدرال

طولانی‌ترین بزرگراه استرالیا از سال ۱۹۵۵ مورد استفاده بوده و اکنون دومین بزرگراه طولانی دنیاست. این بزرگراه  شامل چند لاین و جاده یکطرفه و حدود ۱۴۵۰۰ کیلومتر است.

بزرگراه استرالیا

بزرگراه استرالیا

جاده مذکور از کنار منطقه ساحلی استرالیا می گذرد و با عبور از تمامی ایالات از جمله بریزبن (Brisbane) و داروین (Darwin) هر روز حدود ۱ میلیون مسافر را جابه‌جا می‌کند.

بزرگراه استرالیا

بزرگراه استرالیا

با طول ۴۸۰۰ کیلومتر، بزرگراه Pan American به دلیل داشتن طولانی ترین مسیر مشهور بوده و دارای رکورد گینس به عنوان بزرگترین جاده قابل استفاده دنیا است. این جاده کانادای شمالی را به آرژانتین جنوبی با عبور ازحجم وسیعی از تنوع آب و هوایی و فرهنگ متصل  و سفری هیجان‌انگیز را برای مسافران و گردشگران ماجراجو فراهم می‌کند.

بزرگراه Pan American

بزرگراه Pan American

اگر چه هنوز به وقوع نپیوسته اما روسیه پروژه ابرشاهراه را طراحی کرده است که نصف محیط زمین را دور خواهد زد. انتظار می‌رود که این بزرگراه ۲۰۰۰۰ کیلومتر طول داشته، از بریتانیا شروع شده از سراسر روسیه بگذرد و با گذر از آلاسکا در Bering Strait ایالات متحده پایان یابد. اگر این پروژه تکمیل شود، یکی از جاه‌طلبانه‌ترین پروژه‌های انجام شده در تاریخ بشر خواهد بود.

ابر بزرگراه

ابر بزرگراه

منبع: کجارو

 
مروری بر انقراض نسل بزرگراه دو طبقه در تجربه جهانی شهرسازی مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

در حالی در پایتخت ایران ساخت اتوبان دو طبقه صدر به عنوان یکی از نمادهای شهری موفق از سوی شهرداری معرفی می‌شود که تجربه جهانی در مورد ساخت پل‌های طبقاتی در تقریبا نیم قرن پیش حاکی از تخریب و ممنوعیت این شیوه در شهرسازی را دارد.

به گزارش پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی، تصمیم شهرداری سئول –شهر معروف به بزرگراه‌های مدرن در دنیا- برای تغییر کاربری «خیابان‌های دو طبقه» و تبدیل فضاهای تردد خودرو به محیط‌های شهروندمحور، نگاه انتقادی کارشناسان شهرسازی در تهران به «بزرگراه طبقاتی صدر» را عمیق‌تر کرد و احتمال استفاده از نسل منقرض معابر ترافیکی در دیگر نقاط پایتخت از جمله بزرگراه همت را به شدت کاهش داد. بررسی‌ها در این‌باره نشان می‌دهد که ۴۰ سال پیش شهرداران ۸ شهر بزرگ از ۴ کشور جهان، برای مهار تبعات انسانی و شهری استفاده از «بزرگراه‌های دو طبقه» و همچنین کنترل «هزینه‌های سنگین اقتصادی-اجتماعی» این مدل خیابان‌سازی، «تخریب پل‌های طبقاتی» را در دستور کار قرار دادند به‌طوری که هم‌اکنون در آمریکا به‌عنوان «کشور مُبدع» خیابان‌های دو طبقه، ۲۰ سال از «ممنوعیت» احداث این نوع معابر می‌گذرد.

در همین رابطه دنیای اقتصاد نوشت: اتوبان‌ طبقاتی، «نسل منقرض‌شده» معابر درون‌شهری است که ۷۳ سال پیش در ادبیات شهرسازی وارد شد اما اشکالات و نارسایی‌های شهری ناشی از آن، در مدت کوتاهی، تجدیدنظر اساسی دولت‌های محلی در کشورهای مختلف نسبت به جمع‌آوری این اتوبان‌ها را در پی داشت. تحقیقات اساتید شهرساز در آمریکا، کانادا، کره و برزیل درباره سه پیامد منفی بزرگراه‌ طبقاتی و پنج تحول مثبتی که پس‌از تخریب و تغییرکاربری این معابر نصیب شهرهای جهان شده، حاکی است در سال‌های بهره‌برداری از این اتوبون‌ها در کشورهای مختلف، افزایش مسیرهای تردد خودرو بدون آنکه به کاهش بار ترافیک در مسیرهای قبلی منجر شود، در عمل باعث «تشدید تقاضای سفر با خودروی شخصی» شد ضمن آنکه «هزینه تصاعدی نگهداری» از پل‌های طبقاتی و همچنین «خطر ریزش پل» در اثر زلزله در شهرهای لرزه‌خیز، به‌عنوان اشکالات اساسی این نوع معابر بوده است. ایجاد طبقه دوم برای تردد خودرو، چهره اجتماعی شهرهای جهان را بعد از مدتی تحت تاثیر ترافیک بیشتر، به اتاق‌های ایزوله «کار»، «زندگی» و «رانندگی» تغییر داد و طراوت شهری را از شهرها گرفت. هم‌اکنون بازتاب تخریب این اتوبان‌ها در دنیا نشان می‌دهد میزان «مطلوبیت فضاهای شهری» و «آسایش شهروندان» تحت‌تاثیر تغییرکاربری اتوبان‌های طبقاتی به «فضاهای سبز مخصوص پیاده‌روی» افزایش پیدا کرده است ضمن آنکه به موازات حذف این پل‌ها، شبکه حمل و نقل عمومی و خیابان‌های زیرزمینی در شهرها تقویت شده است. در حال‌حاضر شهرداری سئول با تبعیت از تجربه موفق شهرهای جهان در تخریب اتوبان‌های طبقاتی، برنامه تغییر این معابر به «باغ‌پیاده» را با هدف افزایش فضاهای بازشهری برای پیاده‌روی ساکنان پایتخت کره به اجرا درآورده است. در تهران، سال ۹۰، ‌ ساخت اتوبان دو طبقه صدر به‌عنوان گران‌ترین پروژه عمرانی درون شهری در ایران آغاز شد طوری که تاکنون -بدون آنکه پرونده مالی آن با پیمانکار مربوطه بسته شود- ۱۳۰۰ میلیارد تومان خرج پل طبقاتی «صدر» شده است. مهم‌ترین هدف از ساخت این پل که همان تسهیل بار ترافیکی در حدفاصل شمال‌شرق تا شمال غرب بود، در حال حاضر به‌واسطه ترافیک سنگین در پل صدر طی ساعت مختلف روز، نشان از عدم تحقق کامل آن دارد. در این میان، زمزمه‌هایی مبنی بر ساخت دومین بزرگراه طبقاتی در دو نقطه پایتخت از جمله بزرگراه همت شنیده می‌شود که در صورت اجرا، باعث تکرار مجدد تجربه سوخته نظام شهرسازی جهان در تهران خواهد شد.

ساخت پل‌های طبقاتی، تجربه‌ای ناموفق

با افزایش جمعیت شهرنشین در دنیا و گسترده شدن شهرها، استفاده از خودرو‌های شخصی نیز افزایش پیدا کرده‌است. سال‌ها قبل مسوولان ارشد شهرهای دنیا مجبور شدند با ساخت بزرگراه‌های بیشتر، ظرفیت خیابان‌ها را افزایش دهند. پایتخت ایران و برخی از شهرهای بزرگ ایران نیز از این قاعده مستثنی نبوده‌اند. عریض کردن خیابان‌ها و ساخت پل‌های طبقاتی از جمله اقداماتی هستند که اخیرا در تهران و برخی از شهرهای بزرگ ایران آغاز شده‌اند. پروژ‌ه‌هایی که سال‌ها قبل در کشورهای غربی انجام شد و به دلایل متعددی مانند هزینه‌های بالای نگهداری، زلزله و گسترش ترافیک و آلودگی بیشتر شکست خورده‌اند. اگرچه هزینه زیادی برای ساخت آنها صرف شده بود، مسوولان مجبور شدند آنها را تخریب کنند. مسوولان این شهرها پس از تخریب پل‌های طبقاتی، توجه خود را معطوف به حمل و نقل عمومی و گسترش فضای سبز و پیاده‌روها کرده‌اند. در نهایت در بسیاری از این شهرها، ساخت پل‌های طبقاتی برای همیشه متوقف شده یا به زیرزمین انتقال یافته است و محیط‌های باز شهری مخصوصا در مرکز شهر به فضاهای مطلوبی برای زندگی تبدیل شده‌اند. حتی این تغییر در بعضی شهرها باعث افزایش قیمت مسکن در این مناطق شده است. در سال‌های اخیر مسوولان شهرهایی مانند نیویورک و فیلادلفیا تمامی فضاهای بی‌استفاده شهری را نیز به فضای سبز و پیاده‌رو تبدیل کرده‌اند. به تازگی در سئول نیز پروژ‌ه‌ای آغاز شده است که به جای تخریب پل‌های طبقاتی و هزینه دوباره برای تخریب، آنها را به باغ‌های مرتفع تبدیل می‌کنند.

تجربه‌های جهانی ساخت پل‌های طبقاتی

ساختارهای جدید فکری شهرسازی در آمریکا با تخریب پل طبقاتی «هاربوردرایو» در سال ۱۹۷۴ شروع شد. این پل طبقاتی در سال ۱۹۴۳ در شهر پورتلند آمریکا، در کناره رودخانه ساخته شد. برای ساخت این پل ۷۹ خانه مسکونی و چند بنای تاریخی تخریب شدند، اما به مرور زمان مسوولان متوجه شدند این پل باعث از بین رفتن محیط اطراف رودخانه می‌شود. با توجه به ساختارهای جدید فکری در شهرسازی آمریکا که موافق توقف ساخت اتوبان‌ها و پل‌ها در شهرها بود، مسوولان تصمیم به تخریب این پل گرفتند و به جای آن پارک و فضای پیاده‌روی سرسبزی در کنار رودخانه ساخته شد. این خیابان در حال حاضر به یکی از محبوب‌ترین خیابان‌های شهر تبدیل شده است. در سال ۱۹۶۰ پل طبقاتی «پارک ایست» در شهر میلواکی آمریکا ساخته شد که گرچه باعث تردد بیشتر و دسترسی راحت‌تر خودروها شده بود اما دسترسی پیاده از مرکز شهر به کناره رودخانه را قطع کرده بود. در سال ۲۰۰۲ مسوولان این شهر پل را تخریب کردند. بعد از تخریب این پل، خیابانی با پوشش گیاهی مناسب در کناره رودخانه ساخته شد که باعث مطلوبیت محیط و جذاب‌تر شدن آن منطقه شد در نتیجه جذابیت سکونتی در این نواحی نیز افزایش پیدا کرد. در سال ۱۹۶۸ در ایالت کالیفرنیا، پل طبقاتی «ایمبار کادرو» ساخته شد. هزینه‌های نگهداری پل و تعمیر آسفالت آن ۱۲ سال بعد باعث جدل‌هایی طولانی شد. عده‌ای از مسوولان اعتقاد داشتند، هزینه‌ای که صرف نگهداری این پل می‌شود به نوعی اسراف بودجه است و فرصت زندگی کردن در فضای شهری را از مردم می‌گیرد. از طرفی بعضی مسوولان و کاسبانی که وجود این پل، دسترسی به محل کسبشان را آسان‌تر کرده بود با تخریبش مخالف بودند و اعتقاد داشتند که تخریب پل به اقتصاد شهرشان لطمه خواهد زد. بارها طرح تخریب پل ارائه و رد شد. در سال ۱۹۸۹ بعد از زلزله که آمریکایی‌ها آن را حرکتی از جانب خدا نامیدند پل آسیب جدی دید و طرح پاکسازی پل‌های طبقاتی تصویب شد. در سال ۱۹۹۱ این پل تخریب شد و فضای شهری زنده‌تری در آن محدوده به وجود آمد. چند سال بعد مجتمع تجاری بزرگی در آن محدوده ساخته شد که بر خلاف پیش‌بینی‌ها نه تنها به کسب و کار آسیبی وارد نکرد بلکه انسان‌های بیشتری را وارد محیط‌های شهری کرد. زلزله‌های آمریکا باعث تخریب پل‌های طبقاتی بیشتری در شهرهای دیگر آمریکا نیز شد. در شهر سانفرانسیسکو نیز بعد از تخریب پل طبقاتی «سنترال فری وی» به دلیل زلزله‌ای که در سال ۱۹۸۹ اتفاق افتاد، ساخت پل‌های طبقاتی ممنوع شد. در شهر سیاتل آمریکا در سال ۱۹۴۹ پل طبقاتی «آلاسکان وی» ساخته شد. این پل نیز در سال ۲۰۰۰ با زلزله‌ای شروع به ریزش کرد و در سال ۲۰۱۱ به‌طور کامل تخریب شد. مسوولان تصمیم گرفتند به جای پل، راه زیرزمینی بسازند تا در مقابل زلزله مقاوم‌تر عمل کند و محیط شهر برای انسان‌ها مطبوع‌تر شود.

​در سال ۱۹۵۰ در کلان‌شهر ریو دوژانیرو، محل کنونی برگزاری بازی‌های المپیک در برزیل، پل طبقاتی «پریمترال» ساخته شد. هدف از ساخت این پل با بودجه دولتی افزایش ظرفیت خیابان‌ها بود. اما در نوامبر سال ۲۰۱۳ این پل که هزینه زیادی برای ساختش صرف شده بود، تخریب شد و تبدیل به پیاده‌رویی عریض و سرسبز با خط ریل قطار درون شهری در میان آن شد. این تصمیم مهم در راستای طرح توسعه مرکز شهر گرفته شد. با توجه به اینکه هدف طرح، رشد پایدار شهر بود و متخصصان تصمیم گرفتند استفاده از خودرو‌های شخصی را با گسترش پیاده‌روهای سبز و حمل‌ونقل عمومی کاهش دهند. همچنین سعی بر آن شده که بزرگراه‌ها را تا جای ممکن به زیرگذر تبدیل کنند و فضای اصلی شهر با حداقل ترافیک خودروهای شخصی محیط سالم و بانشاط‌تری را برای شهروندان به وجود آورد.

در سال ۲۰۰۱ نگاه مدرنی وارد شهرسازی کانادا شد که شهرها نباید تبدیل به اتاق‌های جداگانه‌‌ای برای کار و زندگی شوند که با راه‌های آسفالتی به یکدیگر متصلند. این دیدگاه تازه به یکی کردن محیط کارو زندگی اعتقاد داشت. محیطی که بتوان در آن راه رفت، زندگی کرد، ورزش کرد و به محل کار رسید. برهمین ‌اساس دستور تخریب پل طبقاتی «فدریک گاردنر» که در سال ۱۹۶۶ ساخته شده بود، داده شد. در آن زمان در کانادا به این اعتقاد رسیده بودند که پل‌ها هیولاهایی هستند که انسان‌ها را در خودروهای شخصی‌شان در بین برج‌های مختلف جابه‌جا می‌کنند. در سئول با اینکه بزرگراه‌ها نماد‌ مدرن شدن هستند و از بین رفتن‌ آنها در واقع از بین رفتن یک نماد مهم در شهر است اما شهردار سئول برای ساختن فضای سالم‌تر شهری در سال ۲۰۰۳ دستور تخریب پل طبقاتی «چئونگی‌چئون» را داد تا به جای آن یک رودخانه مصنوعی با پیاده‌روهای سبز در اطرافش ساخته شود. این پروژه در سال ۲۰۰۵ افتتاح شد و وجود آب تمیز و ایجاد محیط طبیعی باعث کاهش دما، افزایش استفاده از وسایل نقلیه عمومی و تغییر فضای شهری در آن خیابان شلوغ شد. موفقیت این پروژه ضرورت وجود محیط طبیعی در زنده کردن محیط شهری را به مسوولان نشان داد.

باغ‌های مرتفع به جای پل‌های طبقاتی

از سال ۲۰۱۵ پروژ‌ه جدیدی در شهر سئول آغاز شده است که براساس آن تمامی پل‌های طبقاتی روی اتوبان‌ها را تبدیل به باغ و مسیر پیاده می‌کنند. در سال ۲۰۰۶ مسوولان شهر سئول متوجه شدند که ساخت اتوبان‌های بیشتر پاسخ مناسبی برای از بین بردن ترافیک سنگین سئول نیست. همچنین هزینه نگهداری و تعمیرات اساسی آنها نه تنها متوقف نمی‌شود بلکه هر دوره بر میزان این هزینه‌ها افزوده می‌شود. بعد از تحقیقات بسیار و بحث بر سر گسترش یا تخریب پل‌ها، مسوولان شهر سئول تصمیم گرفتند به جای ساخت اتوبان فضای مناسب پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری را گسترش دهند. بر همین ‌اساس دولت محلی تصمیم گرفت باغ‌های مرتفع بسازد و طرح شرکت هلندی معماری و شهرسازی «ام. ‌وی. ‌آر. ‌دی. ‌وی» را انتخاب کرد. در این طرح تمامی پل‌های بزرگراهی به پیاده‌روهای سرسبز تبدیل می‌شوند که نه تنها به کاهش آلودگی هوا کمک می‌کنند، بلکه باعث افزایش سلامت و تحرک شهروندان نیز می‌شوند. این پروژه قرار است تا پایان سال ۲۰۱۷ به بهره‌برداری برسد و تامین مالی آن به عهده مسوولان دولتی شهر است و هزینه آن حدود ۳۳ میلیارد دلار برآورد شده ‌است. قرار است حدود ۲۵۴ گونه مختلف گیاه در طول این پیاده‌رو‌ها کاشته شوند و اطلاعات مربوط به هر گونه در کنارش گذاشته شود. همچنین کافه، رستوران و مغازه‌‌های کوچکی در طول این راه ساخته خواهند شد. این باغ‌های مرتفع در مرکز یکی از بزرگ‌ترین شهرهای آسیا با ۲۰میلیون نفر جمعیت قرار دارند در نتیجه جمعیت پیاده زیادی را به این باغ‌ها خواهند آورد. با استفاده از این باغ‌ها، راه‌های پیاده و دسترسی‌های جدیدی در اطراف ایستگاه‌های مترو و ساختمان‌های مرکز شهر تعریف می‌شوند که راه‌ها را کوتاه‌تر می‌کنند و ۲۵ دقیقه پیاده‌روی را به نصف کاهش خواهند داد. در واقع یک شبکه بزرگ پیاده‌رو در سئول به وجود خواهد آمد. نگاه مسوولان به این پروژه بلند مدت است و در نظر دارند با گسترش شبکه‌های پیاده و دوچرخه در تمامی سطح شهر و تقویت حمل و نقل عمومی ضرورت وجود خودرو شخصی را تا سال ۲۰۳۰ از‌ بین ‌ببرند.

ایجاد سیستم اشتراکی استفاده از دوچرخه، افزودن خطوط مترو و گسترش خیابان‌هایی که عبور و مرور خودرو شخصی و تاکسی در آنها ممنوع است، از جمله اقداماتی است که در شهر سئول در حال تکمیل هستند تا شهروندان با بسته شدن بزرگراه‌ها دچار مشکلات عبور و مرور نشوند. از اواخر سال ۲۰۱۵ بعد از تکمیل شدن «برنامه اولیه توسعه شهری سئول ۲۰۳۰»، عبور و مرور خودرو در بسیاری از پل‌های طبقاتی ممنوع شده و عملیات ساخت باغ‌های مرتفع آغاز شده‌است. مساحت این پیاده‌رو‌ها دوبرابر یک زمین فوتبال است. ایده اولیه تبدیل پل‌های طبقاتی به فضای سبز از پارک «های لاین» در نیویورک آغاز شد. «های‌لاین» یک پارک خطی به طول ۶/ ۱ کیلومتر است که روی بخش مرتفعی از خط آهن قدیمی ساخته شده‌است. این خط آهن با فضای سبز بازسازی شده است و به‌عنوان یک راه سبز و پیاده‌رو در ارتفاع، مورد استفاده قرار می‌گیرد. بازسازی این خط آهن به‌عنوان یک پارک درون شهری موجب رونق بخشیدن به بازار املاک در همسایگی این راه شده است. بخش اول این پارک در سال ۲۰۰۹ و بخش دوم آن در سال ۲۰۱۱ افتتاح شد.

ساخت پل‌های طبقاتی اگرچه راه‌حل خوبی برای برطرف کردن ترافیک به نظر می‌رسد و ممکن است تا ۱۰ سال دیگر نیز بتوانند به نیاز خودرو‌ها و حمل و‌نقل پاسخ دهند. اما به مرور زمان این پل‌های طبقاتی دچار مشکلاتی خواهند شد و باید هزینه زیادی صرف بازسازیشان شود. از طرفی این طرح‌ها باعث تشویق مردم برای خرید خودروهای بیشتری می‌شود که ترافیک و آلودگی هوا را در طولانی مدت بیشتر می‌کند و شهر به جایی خواهد رسید که انسان‌ها به‌صورت پیاده دیگر قادر به رفت‌وآمد در شهر نخواهند بود و زندگی سالم به اجبار از زندگی مردم حذف خواهد‌شد. روی پنجره خانه‌ها شیشه‌هایی چند جداره برای جلوگیری از عبور صدای بزرگراه‌ها نصب خواهد شد. به عبارت دیگر مردم در خانه هایشان حبس می‌شوند تا ماشین‌ها زندگی ‌کنند. اما آنچه امروزه در برنامه‌ریزی‌های شهری در دنیا به‌عنوان اولویت در نظر گرفته شده‌است، انسان‌ها هستند. در واقع ایجاد محیطی مطلوب و برای زندگی انسان‌ها، حرف اول برنامه‌ریزی و طراحی‌های شهری در دنیا را می‌زند. آنها در فاصله بین ۳۰ تا ۵۰ سال متوجه شدند که با بیشتر کردن ظرفیت بزرگراه‌ها، تعداد خودرو‌ها روز به روز افزایش پیدا می‌کند و باعث ایجاد ترافیک، آلودگی هوا و آلودگی صوتی بیشتری می‌شود. ادامه این فرآیند باعث ساختن شهرهایی می‌شود که بیش از انسان‌ها به خودروها تعلق دارند. همچنین وجود خطرات احتمالی مانند ریزش پل یا بلاهای طبیعی مانند زلزله نیز از دیگر خساراتی است که این شهرها با آنها روبه‌رو هستند. در این میان مسوولان کلان‌شهرهای دنیا شروع به ارائه راه‌حل‌هایی کردند تا از ادامه این ساخت‌وسازها جلوگیری کنند. درواقع تجربه‌هایی که با قیمت‌های گزافی به دست آمده‌اند، نشان می‌دهند که ساخت بزرگراه‌های بیشتر و پل‌های طبقاتی راه‌حلی نیست که یک شهر را از بحران ترافیک و آلودگی نجات دهند. در این شهرها با تخریب پل‌های طبقاتی یا جایگزین کردن باغ روی آنها به جای خودرو، نه تنها دوباره روح زندگی برگشته‌‌است، بلکه جذابیت سکونت نیز در این مناطق افزایش پیدا کرده است و به مناطق محبوب مردم تبدیل شده‌اند. مردم به محیط‌های شهری می‌آیند با یکدیگر تعامل می‌کنند، با دوچرخه، پیاده یا قطارهای شهری رفت و آمد می‌کنند و دیگر در اتاقک‌های کوچک خودروهای شخصیشان حبس نمی‌شوند تا بدون هیچ تحرک و تعاملی با طبیعت به سرعت از اتاقکی به اتاقک دیگری پناه ببرند.

 

منبع: پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی

 
عجیب ترین پل‌های جهان را بشناسید! (+عکس) مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

می‌توانید 4 كیلومتر روی هوا رانندگی كنید؟ قطعه‌ای از پل آكاشی كایكو در ژاپن به طول بیشتر از4 كیلومتر میان 2 پایه روی هوا آویزان است اما این تنها موضوع عجیب در میان پل‌های مدرن جهان نیست، این مطلب در مورد عجیب‌ترین پل‌های جهان را بخوانید، قطعا تحت تاثیر قرار می‌گیرید.
این پل‌ها هر كدام لقبی دارند: بزرگ‌ترین، طولانی‌ترین، شلوغ‌ترین و... همه این پل‌ها یك ویژگی مشترك دارند؛ اجداد ما حتی در رویای خود هم نمی‌توانستند آن‌ها را تصور كنند. این پل‌ها شگفتی‌های مهندسی و معماری هستند و در واقع شكل گرفتن هر كدام آن‌ها نشانگر قدرت و توانایی انسان است و البته تمام این پل‌ها هم جاذبه‌های گردشگری و قطب‌های جذب توریست هستند.

عجیب ترین پل‌های جهان,عجايب گردشگري,طولانی‌ترین پل جهان

165 كیلومتر روی هوا
طولانی‌ترین پل
دانی یانگ- كانشان گراندبریج،‌ چین
چینی‌ها قطب جدید مهندسی در جهان هستند. آن‌ها در سال‌های اخیر شماری از بزرگ‌ترین و طولانی‌ترین پل‌های جهان را ساخته‌اند و حالا در میان 15 پل طولانی جهان 11 پل در چین واقع است. در میان 5 پل طولانی جهان 3 تا از‌ آن‌ها در مسیر قطارهای مافوق سریع مسیر پكن- شانگهای واقع است. این مسیر كه سالانه 80میلیون نفر در آن تردد می‌كنند با بودجه 33میلیارد دلاری ساخته شده است. پل دانی‌یانگ- كانشان در آغاز سال 2011 افتتاح شد و با طول بیشتر از 165 كیلومتری خود طولانی‌ترین پل جهان شد.طبیعی است كه امكان حركت با پای پیاده روی این پل وجود نداشته باشد اما گذر از آن با قطار مافوق سریع كه با سرعت 300 كیلومتر در ساعت حركت می‌كند بسیار لذت‌بخش است. حالا و به لطف مسیر جدید و قطارهای مافوق سریع مسیر پكن- شانگهای كه قبلا 11 ساعت به طول انجامید 5 ساعته طی می‌شود.

عجیب ترین پل‌های جهان,عجايب گردشگري,طولانی‌ترین پل جهان

400متر بالاتر از سطح زمین
مرتفع‌ترین پل
میلاوو و دالت، فرانسه
پل میلاوو پل چندان طولانی نیست، این پل در واقع 2 تپه را به هم وصل می‌كند، اما مسئله این است كه این 2 تپه در جنوب فرانسه در یك معبر استراتژیك واقع شده‌اند معبر باریك میان جنوب فرانسه و اسپانیا، جایی كه در تابستان‌ها صدها هزار مسافر راهی آن می‌شوند. این پل ساخته شد تا ترامیك سنگین‌ این مسیر را سبك كرده و راه را هم برای مسافران كوتاه كند.ساخت این پل 17 سال (از سال 1987 تا 2004) طول كشید. این پل از ارتفاع 325 متری شروع می‌شود و به سمت بالا شیب اندكی دارد و در بلندترین نقطه ارتفاع این پل تا زمین 410 متر است كه آن را بدل به مرتفع‌ترین پل جهان كرده است. این پل جدا از این ركورد خود، منظره فوق‌العاده‌ای هم دارد. اگرچه عبور هیچ كس با پای پیاده از این پل مجاز نیست، اما یك مسابقه دوومیدانی به طول 20‌كیلومتر در تابستان‌ها در این منطقه برگزار می‌شود كه دونده‌ها كل مسافت پل را طی می‌كنند و از زیبایی فوق‌العاده آن لذت می‌برند.

عجیب ترین پل‌های جهان,عجايب گردشگري,طولانی‌ترین پل جهان

20میلیون آجر یعنی چقدر؟
بزرگ‌ترین پل آجری جهان
پل گلشنر ولی، آلمان
این پل تنها 600متر طول دارد كه در میان «ترین‌‌ها» در میان پل‌های جهان اصلا رقم زیادی محسوب نمی‌شود اما ویژگی این پل در واقع طول یا ارتفاع آن نیست بلكه مصالحی است كه در ساخت آن به كار رفته. این پل كه در آلمان شرقی و در منطقه ساكسونی واقع است با بیش از 20میلیون عدد آجر ساخته شده. در حالی كه اكثر پل‌های جهان از فلزات یا سنگ ساخته شده است انتخاب آجر، با توجه به گرانی آن انتخاب عجیبی است اما خب، وجود چند كارخانه آجرپزی در اطراف این منطقه توجیه می‌كند كه چرا سازندگان آن این تصمیم را گرفته‌اند. در كنار مسیر ریل آهن این پل، مسیر پیاده‌روی هم وجود دارد كه می‌توانید از آن عبور كنید و از منظره زیبای آن لذت ببرید.

عجیب ترین پل‌های جهان,عجايب گردشگري,طولانی‌ترین پل جهان

پل 110 ساله
طولانی‌ترین پل سرپوشیده
هارتلند بریج، نیوبرانزویك كانادا
دولت كانادا در مورد ساخت پلی روی رودخانه سن‌جان مردد بود زیرا وضعیت آب و هوایی متغیر این ناحیه ساخت پل و استفاده از آن را مشكل می‌كرد، اما گروهی از مردم این پروژه را به شكل مشاركتی و با سرمایه‌گذاری بخش خصوصی به سرانجام رساندند. آن‌ها این پل 403 متری را كه سقف دارد در سال 1901 ساختند و 5 سال بعد آن را به دولت فروختند. حالا با پیشرفت‌های علمی، پل‌های سرپوشیده به كار گرفته نمی‌شوند و برای همین پل‌ هارتلند به طولانی‌ترین پل سرپوشیده جهان بدل شد. می‌توانید هم با اتومبیل و هم به صورت پیاده از داخل این پل سرپوشید بگذرید و از زیبایی‌های آن لذت ببرید.

عجیب ترین پل‌های جهان,عجايب گردشگري,طولانی‌ترین پل جهان

پل 4كیلومتری با 2 پایه
بزرگ‌ترین پل معلق جهان
پل آكاشی كایكو (یا پل مروارید)، ژاپن
زمانی كه این پل در حال ساخت بود، بسیاری از افراد آن را غیرممكن می‌دانستند و حتی برخی مهندسان معتقد بودند كه در نهایت ساخت این پول ممكن نخواهد شد، اما ژاپنی‌ها طرح رویاپردازانه خود را عملی كردند.پل آكاشی كایكو در واقع بزرگ‌ترین پل معلق جهان است. طول این پل 4 كیلومتر و 300 متر است، ولی این پل فقط 2 پایه دارد، در واقع 2 قطعه هر كدام به طول هزارو 100 متر و یك قطعه به طول 2هزار و 100 متر در هوا معلق هستند. این نكته پل آكاشی كایكو را به معجزه‌ای در علم «معماری» بدل كرده است.پل آكاشی كایكو شهر بندری مشهور كوبه را به جزیره آواجی مركز صید مروارید ژاپن كه در كل تاریخ ژاپن به نام دروازه مروارید شهرت داشته وصل می‌كند (علت لقب این پل هم همین است). این پل كه در سال 1998 تكمیل شد ویژگی‌های منحصر به فردی دارد، مثلا در مقابل بادهایی با سرعت 250 كیلومتر در ساعت و همچنین زمین‌لرزه‌هایی به قدرت 5/8 ریشتر مقاومت می‌كند.

غول 80ساله
عریض‌ترین پل جهان
پل سیدنی هربور، استرالیا
خب، یك پل عریض به چه درد می‌خورد؟ پلی كه 60 متر عرض آن است به چه دردی می‌خورد؟ اگر جواب این سوالات را از مردم سیدنی بپرسید به شما خواهند گفت، به درد كم كردن ترافیك. در واقع پل هربور بسیاری از مشكلات ترافیكی سیدنی را حل كرده است. در این پل بسیار عریض یك بزرگراه 8لاینه (4لاین در هر طرف) 2 خط مترو، 2 پیاده‌رو  مخصوص پیاده‌روی تعبیه شده است. این پل قلب تجاری سیدنی را به منطقه‌های مسكونی حاشیه شهر وصل می‌كند و برای همین نقش بسیار مهمی در زندگی مردم این شهر دارد. شاید باورش برای‌تان عجیب باشد ولی این پل فوق‌العاده در سال 1932 ساخته شده است و ماه دیگر جشن تولد 80سالگی آن با مراسمی بزرگ و ویژه برگزار خواهد شد.شاید بهترین چشم‌انداز تماشای آن از بالای برج پیلتون است،‌ پس از بالا رفتن از 200 پله، می‌توانید بر بالای پل قرار بگیرید و به چشم‌اندازی فوق‌العاده نگاه كنید.

عجیب ترین پل‌های جهان,عجايب گردشگري,طولانی‌ترین پل جهان

روزی 150 هزار اتومبیل
شلوغ‌ترین پل
جرج واشنگتن، نیویورك
در سال 2010، 52 میلیون اتومبیل، اتوبوس و كامیون از روی این پل عبور كردند. این پل كه از روی رودخانه هادسن می‌گذرد، نیوجرسی را به منهتن وصل كرده و در واقع شلوغ‌ترین محله‌های شهری نیویورك را به هم وصل می‌كند. بر اساس آمار طی یك سال، هر ساكن شهر نیویورك حداقل 7 بار از روی این پل عبور می‌كند. احتمالا تعجب كرده‌اید كه این همه وسیله نقلیه چطور می‌توانند از یك پل عبور كنند. اما باید بدانید این پل یك پل 2 طبقه است كه در مجموع 14 لاین دارد (8لاین عبوری در قسمت بالایی و 6 لاین عبوری در قسمت پایینی) و اتومبیل‌ها چندان در ترافیك این پل گیر نمی‌كنند.
آمار در مورد پل جرج واشنگتن دقیق است ولی احتمالا اگر آمار در مورد پل‌های وارای كلكته هم دقیق بود، این پل عنوان پرترافیك‌ترین را به خود اختصاص می‌داد. آمار حاكی از این است كه روزانه حدود 80هزار وسیله نقلیه، یك میلیون انسان پیاده و چند هزار گاو از روی این پل عبور می‌كنند.

 
پیاده راه سازی، نیاز امروز تهران مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

تین نیوز | مبحث پياده راه سازی يکي از مباحث مهم در عرصه شهرسازی مخصوصا در شهرهاي بزرگ است. شهرهایی که با گسترش روزافزون خود و جای دادن تعداد بیشتری از جمعیت رفته رفته جایی برای تنفس نخواهند داشت.

رئیس کمیته حمل و نقل و ترافیک شورای اسلامی شهر تهران در این رابطه با تأکید بر لزوم استانداردسازی ناوگان حمل و نقل عمومی برای شهروندانی که از وسایل نقلیه عمومی استفاده می کنند، گفت: باید کرامت انسانی در طراحی شهرها حفظ شود و بهترین شیوه بهبود کیفی پیاده رو و پیاده راه ها خواهد بود. امروز نیاز به پیاده راه سازی در تهران بیش از گذشته احساس می شود. محسن سرخو در گفتگو با تین نیوز، افزود: در ادامه ساخت شهرها لزوما باید پیاده‌ها سهم بالاتری از معابر شهری به افراد پیاده اختصاص یابد. ضمن آنکه در این بین، باید در مسدود کردن یک خیابان و اختصاص آن به پیاده راه سازی، نظر مالکان و صاحبان حرف (حرفه ها) و جلوگیری از کاهش درآمد مغازه داران مورد توجه قرار گیرد. وی با اشاره به اینکه امروز یکی از مهم‌ ترین مشکلات تهران، آلودگی هوا و صوت است که آسیب‌ های بسیاری را بر شهر و شهروندان تحمیل کرده است، اظهار داشت: به نظر می رسد زمان آن رسیده باشد که تمام ناوگان حمل و نقل عمومی دیزلی تهران از جمله اتوبوس‌ ها و دیگر خودروهای خدمات شهری به سیستم فیلتر جذب دوده مجهز شده و نوسازی ناوگان فرسوده نیز شتاب بیشتری به خود بگیرد.

رییس کمیته حمل و نقل و ترافیک شورای اسلامی شهر تهران با اذعان بر کمبود فضا به منظور پیاده راه سازی در تهران و تنگی معابر پیاده در بسیاری از نقاط این شهر، تصریح کرد: امروزه پياده رو ها فقط يک فضاي عبور و مرور نيستند، بلکه فضايی براي ديدار و صحبت، خريد و فروش، استراحت، فضاهاي تجمع و... هستند. که باید به منظور کاهش سد معبرهایی از این دست، تدابیر ویژه ای اندیشیده شود.

 
سئول مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

 

 

 

نام فایل سئول
نویسنده

-

فرستنده

علی کرمی

دانلود

دریافت فایل بصورت PDF

 
<< شروع < قبلی 1 2 3 4 5 بعدی > انتها >>

صفحه 1 از 5
 

توسعه حمل و نقل محور

کلیه حقوق این سایت مربوط به مرکز اطلاعات علمی و تخصصی حمل و نقل و ترافیک بوده و استفاده از مطالب آن
تنها با ذکر منبع بلامانع است

مشاور بازاریابی اینترنتی و سئو : گروه تخصصی مستر کاما