افراد ناتوان جسمی - حرکتی

مناسب سازی شهر برای معلولین-بخش دوم

قوانین حمایت از معلولان

سازمان ملل و معلولان

برنامه اقدام جهانی برای معلولان ( مصوب سال ۱۹۸۲ سازمان ملل متحد)، اصل برابری فرصت‌ها را به یک موضوع جهانی مبدل ساخت. اصل مذکور، این امکان را به همه اقشار جامعه می‌دهد که به یک میزان از امکانات زندگی ( رفاهی، تحصیلی، اشتغال و …) برخوردار باشند.

اصل : عدم نیاز به کمک دیگران و انجام کلیه امور اجتماعی بطور سهل

تاریخچه تصویب قوانین حمایتی از افراد دارای محدودیت حرکتی در ایران

مصوبه مورخ ۱۳۶۸/۳/۸ شورای عالی شهرسازی و معماری ایران، تحت عنوان ” ضوابط و مقررات شهرسازی و معماری برای افراد معلول جسمی حرکتی” که ویرایش دوم آن در تاریخ ۱۳۷۸/۱۰/۶، به عنوان اولین اقدام جدی در وضع قوانین حمایتی از افراد دارای محدودیت حرکت در زمینه مناسب‌سازی محیط شهری.

بند ج ماده ۱۹۳ مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۷۹، هم زمان با تصویب قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، صراحتاٌ به مقوله تساوی فرصت‌ها و مشارکت معلولین در جامعه اختصاص یافت. در این بند آمده است: ” به منظورارتقاء سطح کیفی و کمی خدمات توانبخشی و دسترسی آحاد مردم به این خدمات با هدف تساوی فرصت‌ها و مشارکت معلولین در

آیین‌نامه اجرایی بند ج ماده ۱۹۳ قانون برنامه سوم در جلسه مورخ ۲۶/۱۱/۱۳۷۹ بنا به پیشنهاد مشترک وزارت مسکن و شهرسازی، سازمان بهزیستی و سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور،  توسط هیئت دولت به تصویب رسید.

ماده یک این آیین‌نامه که در تاریخ ۱۰/۱۲/۱۳۷۹ و در ۱۳ ماده توسط معاون اول رییس جمهور به کلیه زارتخانه‌ها، سازمانها و موسسات دولتی و نهادهای انقلاب اسلامی ابلاغ گردید:

” تمام دستگاههای اجرایی دولتی و سازمانهای غیر دولتی و مالکان ساختمانهای با مصرف عمومی، مکلفند قسمت‌های مورد استفاده عمومی اماکن و ساختمانهای (خصوصی و دولتی) خود را بر اساس ضوابط مصوب شورایعالی شهرسازی و معماری حداکثر ظرف مدت یکسال برای افراد دارای معلولیت که از صندلی چرخدار استفاده می‌کنند مناسب‌سازی نمایند

ماده ۳ این آیین‌نامه نیز به نقش شهرداری‌ها اشاره می‌نماید: ” شهرداری‌ها موظفند ظرف دو سال نسبت به آماده‌سازی و مناسب‌سازی معابر عمومی با اولویت معابر اصلی و نزدیک به تقاطع‌ها برای تردد معلولین اقدام نمایند”

‌قانون جامع حمایت از حقوق معلولان در تاریخ ۱۶/۲/۱۳۸۳، به تصویب نمایندگان ملت رسید و در تاریخ ۶/۳/۱۳۸۳ جهت اجرا به ریاست جمهوری ابلاغ گردید.

در ماده یک این قانون،  دولت موظف شده است که زمینه‌های لازم را برای تامین حقوق معلولان فراهم و حمایت‌های لازم را از آنها بعمل آورد.

ماده دو این قانون که شامل ۴ تبصره است،کلاً به مناسب‌سازی ساختمانها و فضاهای شهری جهت دسترسی و بهره‌مندی معلولان اختصاص دارد و حتی شهرداری‌ها را ملزم می‌نماید از صدور پایان‌کار برای آن تعداد از ساختمانها و اماکن عمومی و معابری که استانداردهای تخصصی مربوط به معلولان را رعایت نکرده باشند خودداری نماید.

آیین‌نامه اجرایی ماده ۲ قانون جامع حمایت از معلولان در جلسه مورخ ۴/۳/۱۳۸۴ هیئت وزیران تصویب و در تاریخ ۹/۳/۱۳۸۴ توسط معاون اول رئیس جمهور به کلیه وزارتخانه‌ها، سازمانها و موسسات دولتی و نهادهای انقلاب اسلامی ابلاغ‌گردید.

در ماده یک این آیین‌نامه در تعریف مناسب‌سازی آمده است: ” مناسب‌سازی به معنای اصلاح محیط و تدارک وسایل حمل و نقل است، ‌بطوری‌که افراد معلول قادر باشند آزادانه و بدون خطر در محیط پیرامون خود اعم از اماکن عمومی، معابر، محیط شهری و بین‌شهری و ساختمانهای عمومی حرکت کنند و از تسهیلات محیطی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی با حفظ استقلال فردی لازم بهره‌مند شوند.“

ماده سه این آیین‌نامه به صراحت اعلام می‌دارد: ” کلیه دستگاه‌ها موظفند در طی یک برنامه سه ساله از زمان تصویب و ابلاغ این آیین‌نامه، سالانه حداقل ۳۰٪ از ساختمانهای عمومی وابسته را برای استفاده معلولان و بر اساس ضوابط و مقررات شهرسازی و معماری برای معلولان مناسب‌سازی نمایند”.

مصوبه مورخ ۱۴/۴/۸۴ شورای اسلامی شهر تهران، مشتمل بر ماده واحده و چهار تبصره ذیل آن با عنوان مناسب‌سازی فضاهای شهری برای جانبازان و معلولین جسمی و حرکتی.

در ابتدای این مصوبه، مجدداً بر رعایت حقوق معلولان تاکید گردیده است:

” برخوردار بودن از حقوق مدنی متناسب با شأن انسانی کم‌توانان جسمی و حرکتی و جانبازان محترم انقلاب اسلامی برای تحرک و دسترسی ایمن به خدمات، فضاها و تاسیسات عمومی شهرها با هدف برقراری و اعطای استقلال نسبی، فردی و اجتماعی به این گروه‌های ویژه، بایستی در ردیف وظایف مسلم حاکمیت و شهروندان و به ویژه متولیان مدیریت شهری قرار گیرد…

شهرداری تهران موظف گردیده است:” از تاریخ ابلاغ این مصوبه، حداکثر ظرف مدت دو سال نسبت به مناسب‌سازی معابر و فضاهای شهری اقدام نموده و تسهیلات لازم را در امر رفت‌ و آمد معلولان از طریق شرکت واحد اتوبوسرانی و شرکت مترو و سازمان تاکسیرانی فراهم آورد. همچنین کنترل‌های لازم را در صدور هرگونه مجوز ساخت و ساز و پایان‌کار جهت رعایت ضوابط شهرسازی و معماری برای معلولان بعمل آورد.


برای مشاهده متن کامل کلیک فرمائید.  ۵٫۸MB

مطلب قبلی

مناسب سازی شهر برای معلولین-بخش اول

مطلب بعدی

سيستم كنترل از دور براي تابلوهاي هشدار

ar.basirian

ar.basirian

بدون دیدگاه

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *