اتوبوس-ناوگان

انواع اتوبوس از لحاظ شکل واندازه

– اتوبوس دوطبقه

– مینی بوس

– اتوبوس آکاردئونی


اتوبوس دو طبقه

این نوع اتوبوس از دو طبقه تشکیل شده و هنوز هم در بعضی کشورهای اروپا مخصوصا انگلستان و آسیا استفاده می شود.

در انگلستان ، از این نوع اتوبوسها بعنوان اتوبوسها توریستی و گردشی استفاده می شود.

در بعضی از کشورها بعنوان بخشی از سیستم حمل و نقل شهری بکار می روند.

کشورهای انگلستان سریلانکا چین سنگاپور- کانادا ژاپن هر یک بر اساس نیازها و شرایط خود از این نوع اتوبوسها استفاده می کنند.


 

Double decker bus

 

اتوبوس دوطبقه در انگلستان

استفاده از این اتوبوسها در انگلستان متداول است و بطور معمول گنجایش ۶۰ الی ۸۰ مسافر و حدود ۹٫۵ الی ۱۰٫۹ متر طول دارد.

این اتوبوسها در سیستم حمل و نقل عمومی لندن مورد استفاده قرار می گیرد و قدمت آن به سال ۱۹۵۶ می رسد.

مینی بوس

مینی بوس وسیله نقلیه ای کوچکتر و با ظرفیت کمتر از اتوبوس است . ظرفیت حداکثر آن ۲۵ مسافر است که در اکثر آنها ، فضای کوچکی برای بار مسافرین در نظر گرفته شده است.

معمولا برای سفرهای درون شهری کوتاه و یا گردش در شهر و چارترهای محلی مورد استفاده قرار می گیرد. در بعضی شهرها بعنوان یکی از سیستم های حمل و نقل شهری بکار می رود.

بسیاری از آنان امکانات تسهیل ورود و خروج ویلچر را داشته و در دسته وسایل نقلیه پاراترانزیت قرار می گیرند.

دسته دیگری نیز بزرگتر از مینی بوس بوده که ظرفیت ۲۶ الی ۴۷ مسافر را دارد و معمولا برای جابجایی مسافرین از ترمینال فرودگاه تا پارکینگ بکار می رود و فضای زیادی هم برای اثاثیه و بار مسافرین دارد.

مینی بوس

تعداد صندلی  بطور متداول

۲۵

تعداد صندلی رنج موجود

۱۸-۳۶

اتاق استراحت

به ندرت دارد

تهویه مطبوع

تقریبا همیشه دارد

تلویزیون- ویدئو

بعضی موارد دارد

قابلیت سفر طولانی

بعضی موارد دارد

 

مینی بوس- ژاپن

Minibus

اتوبوس آکاردئونی

اتوبوس آکاردئونی ظرفیت بیشتری داشته و به نامهای زیر شناخته می شود.

Articulated buses-Tandem buses-Bendy buses- Slinky buses- Accordion buses

این دسته از اتوبوسها برای جابجایی تعداد زیاد مسافرین استفاده شده و معمولا ۱۸ متر(۶۰ فوت) طول دارد در حالیکه اتوبوس های دیگر حدود ۱۱ تا ۱۴ متر طول دارند.

بعضی از این اتوبوسها نیز دارای ۲ بخش تاشو بوده و با طول ۲۵ متر ظرفیت ۲۰۰ مسافر را دارند که معمولا در خطوط پرسرعت اتوبوسرانی و یا شبکه تراموا مورد استفاده قرار می گیرند.

اتوبوس آکاردئونی

استفاده از این نوع اتوبوسها از سال ۱۹۲۰ در اروپا آغاز شد و در سال ۱۹۶۰ در کالیفرنیا جدیدترین مدلهای این نوع که تولید شرکت جنرال موتورز بود بکار گرفته شد.

رانندگان این اتوبوس ها باید آموزشهای لازم را دیده باشند زیرا مانور دادن با این نوع اتوبوسها مهارت خاصی می خواهد

مزایا و معایب

مزیت مهم این اتوبوسها ظرفیت بالای آن است.

نسبت به اتوبوسهای دو طبقه ایستایی بیشتری داشته و فشار کمتری نیز به چرخهای وارد می شود. از طرفی ماکزیمم سرعت آنها نیز بالاتر بوده و دسترسی افراد سالمند و نا توان نیز راحت تر است.

در شهرهایی که امکان استفاده از اتوبوس های دوطبقه بدلیل کابلهای بالاسری ترامواها وجود ندارد می توان از این نوع استفاده نمود.

بدلیل وجود درب های متعدد در مواردی که هجوم جمعیت زیاد است وسیله بسیار مناسبی خواهد بود.

بالارفتن از پله های اتوبوسهای دو طبقه برای بسیاری از مردم با اثاثیه فرزند و ناتوان مشکل بوده و استفاده از این اتوبوسها مناسبتر است.

هزینه هر مسافر کیلومتر کاهش می یابد.

هزینه نگهداری آنها بالا می باشد.

اتوبوس آکاردئونی دو مفصلی در برزیل

بلند ترین اتوبوس آکاردئونی بطول۲۵ متر- تولید چین

 

منبع : بخشی از دوره های کوتاه مدت حمل و نقل و ترافیک
دکتر مهرداد تقی زاده

گردآوری : مرکز اطلاعات علمی و تخصصی حمل و نقل ترافیک

مطلب قبلی

بايد و نبايدهاي طراحي ايستگاه هاي اتوبوس

مطلب بعدی

امروزه مردم قيمت همه چيز را ميدانند وارزش هيچ چيز را

ar.basirian

ar.basirian

بدون دیدگاه

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *